zondag 30 oktober 2011
Aqoon la'aani waa iftiin la'aanee
Aqoon la'aani waa iftiin la'aanee
Waa Aqal Iyo ilays la'aanee
Ogaada ogaada, dugsiyada ogaada
O o aada aaya walaalayaalow aada.
Gebrek aan kennis is het gebrek aan verlichting
Is dakloos en zonder licht
Weet, zich bewust zijn van de scholen
En ga naar school, naar de scholen
Broeders en zusters naar de scholen
- Abdullahi Qarshe (1961)
Het nieuws komt uit Somalië volgt een script-achtig parcours, en nooit faalt de verbeelding van zelfs de minst intelligente persoon van, laat staan degenen die niet weten waar het zich bevindt op de kaart. Een klassiek synoniem voor anarchie en wetteloosheid al bijna twee decennia, het land lijkt om nooit te moe van de dagelijkse gekibbel en vechten tussen de verschillende belangengroepen die allemaal streven naar de politiek domineren.
Misschien was Somalië's script geschreven honderden jaren geleden in een losse Somalische spreekwoord die onmiskenbaar verwijst naar de ellende die in dat land. Het gaat als volgt:
Ik en mijn clan tegen de wereld,
Mij en mijn familie tegen mijn clan,
Ik en mijn broer tegen mijn familie,
Ik tegen mijn broer.
Inderdaad, dit portretteert een Byzantijnse-achtige case, waar complicatie, geheimhouding en een stam, clan-based probleem is verworden tot een crisis die nu is die niet alleen wonen deze Hoorn van Afrika natie, maar ook degenen die in de luxe van de Europese en westerse hoofdsteden.
Deze laatste week, de zwakke en zwakke federale overgangsregering (TFG) lanceerde haar langverwachte grote aanval op de Al Shabaab. Met bewaking en logistieke steun van de VS, zoals gerapporteerd door verslaggever van de New York Times ', Jeffrey Gettleman, de federale overgangsregering wil om te roken-out al Shabaab en een grotere controle over het door oorlog verscheurde land te krijgen.
Echter, moeten Amerika en het ministerie van Somalië analisten weten wel beter dat de terroristen niet worden afgeschrikt door het gebruik van bommen en raketten. In ieder geval niet meer! Afghanistan en Irak en de zaak van de Taliban zijn erg typerend voor het dilemma waarmee we geconfronteerd worden in Somalië vandaag. Als Newsweek's Fareed Zakaria schreef onlangs: "De focus van onze zorg is nu niet een brede politieke beweging, maar een handvol fanatici verspreid over de hele wereld. Toch enorme opbouw van de natie Washington machines blijft om uit te geven tientallen miljarden dollars in Irak en Afghanistan, en er zijn gesprekken om meer te doen in Jemen en Somalië. "
Trouwens, nog een verbazingwekkend factor die uit komen in het nieuws rijk is de rol van de buurlanden van Somalië 'in zijn interne politiek zonder duidelijke aanwijzingen met betrekking tot een geformuleerd, werken beleid. Volgens een rapport van de Kenia Zondag Nation, over "2400 jonge Somaliërs" zijn geworven uit het Noord-Oost provincie in Kenia en hebben "gekregen paramilitaire opleiding aan de Manyani Kenya Wildlife Service (KWS) trainingskamp in Coast provincie" om de strijd van de al Shabaab terug in Somalië.
Alle politiek opzij, moeten we begrijpen dat 20 jaar later, Somalië moet eruit groeien van de bom en de kogel levensstijl. Natuurlijk, het is moeilijk en bijna onmogelijk om tegemoet aan de eisen van alle stammen, clans, belangengroepen en milities in Somalië. Toch zou de internationale gemeenschap en degenen die geïnteresseerd zijn in het welzijn van het Somalische volk de eerste stap zetten en financieren een basisniveau initiatief dat zou de Somaliërs overstijgen verder dan de "ik tegen mijn broer"-syndroom en het vrijmaken van hun waardigheid en toekomst voor zichzelf.
En een manier om dat te doen is om te winnen van de oorlog van de geest - door de boeken, in plaats van de kogels. De oorlog voor de harten en geesten is de nieuwe strijd lijn die is opgesteld in Somalië. En het is mijn oprechte overtuiging dat van alle propaganda technieken die al de verschillende groepen gebruikt om te trekken in wat er over is van de Somalische jongeren in hun kamp, het is zij die het opleiden van de jonge geesten en harten van Somalië dat de toekomst ligt met. Het is door middel van onderwijs en verlichting die hoop zal worden hersteld naar Somalië en de lijdensweg van miljoenen mensen voor altijd genezen.
In deze reeks van blogs, zal ik proberen om dat te benadrukken door het verhaal van mannen en vrouwen die getrotseerd alle kansen om het Somalische volk en die zich abonneren op de Somalische lied dat opvoeden "Gebrek aan kennis is het ontbreken van verlichting."
De serie zal worden besproken in termen van interviews, essays functies, en ik zal zelfs proberen om vlog (video blogging) als technologie kan ik. Ik hoop dat je de verhalen van deze moedige jeugd, en aan het eind, ervan overtuigd geraakt dat het alleen door middel van onderwijs dat we kunnen doen herleven de glorie van een natie die al lange tijd gegaan naar de honden.
Soomaaliya Hanoolaato ... Lang leve Somalië.
Dick Drayer zegt:!!!!!!!!! Mark Rutte is een intellectuele racist
"Mark Rutte is een intellectuele racist". Dit zegt Helmin Wiels, partijleider van één van de drie coalitiegenoten in het nieuwe kabinet van premier Schotte. De voorman van Pueblo Soberano constateert dat met de 'racist Wilders er dus twee interessante gasten in het Nederlandse kabinet zitten'.
“Wilders staat nu terecht voor het aanzetten tot haat en discriminatie”, aldus Wiels. In mei 2007 oordeelde de rechtbank van Haarlem al dat Mark Rutte gemeenten heeft aangezet tot rassendiscriminatie. Rutte was destijds staatssecretaris van Sociale Zaken en had gemeenten opdracht gegeven om Somaliërs extra te controleren in verband met bijstandsfraude.
Het racisme van Rutte is, volgens Wiels, een weerspiegeling van de middenklasse en intellectuelen in Nederland, die hij vertegenwoordigt. Net als dat van de PVV, die de onderkant van de Nederlandse samenleving vertegenwoordigt.
Sheldry Osepa
De woorden van Helmin Wiels staan haaks op het optreden van coalitiegenoot Sheldry Osepa. De nieuwe gevolmachtigde minister in Den Haag gaf aan dat hij de eerste weken van zijn verblijf in Nederland wil gebruiken om te luisteren en mensen met respect wil aanhoren.
Volgens Wiels is het logisch dat Osepa nu beleefd is: “Hij is diplomaat, een soort ambassadeur. Ik geef hem drie maanden en dan zal hij een heel andere taal spreken. Osepa zal als gevolmachtigd minister in de Koninkrijksministerraad moeten zitten. De onmacht die hij zal voelen, als jonge professional zal van hem een ander mens maken.”
zaterdag 29 oktober 2011
vrijdag 28 oktober 2011
Tabel 2.1 Omvang Somalische bevolkingsgroep in Nederland uitgesplitst
naar eerste en tweede generatie, 1 januari 1996 – 1 januari 2010
% 2e generatie
Periode Totaal 1e generatie 2e generatie van totale groep
1996 20.060 17.156 2.904 14,5%
1997 23.864 19.801 4.063 17,0%
1998 25.842 20.591 5.251 20,3%
1999 27.421 21.027 6.394 23,3%
2000 28.780 21.418 7.362 25,6%
2001 29.631 21.705 7.926 26,8%
2002 28.979 21.071 7.908 27,3%
2003 27.567 19.546 8.021 29,1%
2004 25.001 17.368 7.633 30,5%
2005 21.733 15.083 6.650 30,6%
2006 19.893 13.691 6.202 31,2%
2007 18.918 12.961 5.957 31,5%
2008 19.549 13.501 6.048 30,9%
2009 21.798 15.281 6.517 29,9%
2010 26.990 19.698 7.222 26,8%
Bron: Centraal Bureau voor de Statistiek, Den Haag/Heerlen 23-3-2010
WARKANI MA DHAB BAA MISE WAA DHALANTEET
Kenya oo sheegtay in ay Diyaar utahay wadahadlo ay la gasho Al-Shabaab (Top News)
Published on October 28, 2011 by admin · 4 Comments Number of View: 268
28.October.2011:-Dowlada Dalka Kenya ayaa haatan diyaar u ah in ay wadahadal nabadeed la gasho Xarakada Al-Shabaab kadib Markii la sheegay in labada dhinac uu xariir dhexmaray.
Wasiir ku xigeenka Arimaha dibada Dowlada Dalka Kenya Richard Onyonka ayaa sheegay Khamiistii in Dowlada Dalkiisa ay diyaar utahay in ay lahadasho Al-Shabaab.
“Hadii ay Al-Shabaab doonayaan in ay lahadlaan Dowlada Kenya, Albaabada ayaan ufuraynaa,” ayuu yiri Mr Onyonka.
Isagoo kahadlayay Shir uu ku qabtay Xarunta Barlamaanka Magaalada Nairobi ayaa Wasiir kuxigeenka Arimaha dibada Kenya Mr Onyonka uu sheegay in Kenya ay iska hilmaami doonto Dagaalada ay kula jiro Al-Shabaab hadii ay iyagana joojinayaan amaan xumada ay ku hayaan Kenya iyo falalka afduubka ah.
“Hadii aysan ka laaban qalalaasaha, Dowlada Kenya mala hadli doonto iyaga (Al-Shabaab),” ayuu hadalkiisa ku daray Sarkaalkan oo dhanka kale sheegay in wadahadaladan ay dhinac ka yihiin heshiiyadii DJabuuti ee 2010-kii iyo kii Kampala Accord.
Mr Onyonka ayaa hoosta ka taabtay in ay Dowlada Dalkiisa ay Al-Shabaab lahadli doonto oo kaliya hadii ay joojiyaan amaan xumada saamaysay dhaqaalaha kenya ee ay kasoo qaadayan gudaha Dalka Soomaaliya.
Masuulkan ayaa oo ka gaabsaday in uu xaqiiyo ama uu beeniyo War uu baahiyay Tv-ga CNN ee ahaa in Al-SHabaab ay wadahadal ka dalbadeen Kenya ayaa hadana sheegay in arintaas ay sax noqon karto maadaama sida uu sheegay ay Saraakiisha Al-Shabaab doonayaan in ay kusii sugnaadaan Dalka Kenya.
“waan ognahay in ay jiraan qaar kamid ah Al-Shabaab in ay halkaan joogaan (Nairobi) waxaana ay doonayaan in ay Dowlada u ogolaato in ay halkaas kusii nagaadaan ,” ayuu hadalkiisa ku daray Mr Onyonka.
Todobaadkii lasoo dhaafay ayaa Wasiir ku xiegeenka Amniga Kenya waxaa uu aqalka Barlamaanka ka sheegay in Saraakiil Soomaali Al-Shabaab ay ay ku sugan yihiin Kenya isagoo yiri “Maska Madaxiisa waxaa uu yaalaa Islii lugahiisana Soomaaliya.
Si kastaba A-Shabaab ayaa sheegay in ay iska difaaci doonto weerar kasgta oo kaga yimaada Al-Shabaab halka Kenyana ay sheegtay in ay sii socon doonaan Howlgalada ay Koofurta Soomaalia ka wado.
Warqaad.com
Xulka Wararka oo dhan
Email:-Warqaad@hotmail.co.uk
donderdag 27 oktober 2011
woensdag 26 oktober 2011
dinsdag 25 oktober 2011
Mijn vader had een Afro!
Actueel
Mijn vader had een Afro!
30 mei 2011
Sinds 13 mei ligt het boek Mijn vader had een afro, hoe Marokkaanse migranten in Nederland zich kleden sinds de jaren zestig van Aniek Smit in de winkel. Smit laat zien dat er ten onrechte problemen worden gemaakt over het kleedgedrag van Marokkanen in Nederland. Het boek is gebaseerd op de bekroonde masterscriptie die Smit schreef ter afsluiting van haar master aan de Universiteit Leiden.
Hippe types
Je zal vast wel eens naar oude albums van je ouders gekeken hebben, en je afgevraagd hebben wie toch die hippe types op de foto’s zijn. Dit boek gaat over die verwondering. Aan de hand van foto’s en interviews met leden van de verschillende generaties schetst Smit een beeld van de ontwikkeling van het kleedgedrag van Marokkaanse migranten in Nederland in de periode 1965‐2010. Marokkaanse jongeren verbazen zich over het vrije kleedgedrag van hun ouders in de jaren zestig en zeventig. Zelf houden zij zich zeer bewust met hun kleding bezig en hechten daarbij aan de voorschriften die hun godsdienst stelt. Verschillen hun kledingkeuzes daarmee wezenlijk van die van hun ouders?
Geen verband kleedgedrag en integratie
In tegenstelling tot eerdere studies blijkt dat er weinig sprake is van een traditionalisering of Islamisering van het kleedgedrag. Een direct verband leggen tussen kleedgedrag en integratie blijkt onmogelijk. Door de aandacht te vestigen op de gelegenheid en situatie waarin men bepaalde kleding draagt, wordt duidelijk dat er sterke variaties bestaan in het kleedgedrag. Factoren als gender, leeftijd, herkomstgebied en de mode spelen daarbij een bepalende rol. Ook de hoofddoek is lang niet altijd een religieus statement. Zoals een Marokkaanse man uit de eerste generatie, gevraagd naar zijn wilde look in de jaren zestig, stelde: ‘Als je jong bent, denk je niet verder.’
Aniek Smits is als promovendus verbonden aan het Instituut Geschiedenis van de Universiteit Leiden. Met de masterscriptie die leidde tot deze publicatie viel ze in de prijzen: ze won de Cordaid-Multatuli Onderzoeksprijs 2010. De prijs wordt toegekend aan een Master thesis die een duidelijke bijdrage levert aan de vergroting van de kennis over Nederland als multiculturele samenleving. Daarnaast werd Smit genomineerd voor de Fruinprijs 2010.
Verwante opleidingen
De Stichting Voedselbanken
Voedselbanken willen overschotten EU; Khat heeft verlammende werking op Somalische gemeenschap; Hoe modebewust zijn Marokkaanse jongens?; Hoe populair is het Franse chanson?; 'Wetgever ziet stage onterecht als kinderarbeid'
- De Stichting Voedselbanken is niet blij dat Nederland geen gebruik maakt van voedseloverschotten, die jaarlijks door de EU onder lidstaten verdeeld worden.
- Avond aan avond khat kauwen zorgt voor veel problemen in de Somalische gemeenschap, zeker als dat gebeurt in combinatie met alcohol. De Federatie van Somalische associaties heeft daarom een rapport gestuurd aan minister Donner van Binnenlandse Zaken. Daarin wordt aandacht gevraagd voor de problemen die er zijn door het kauwen op de takjes van de catha edulis.
- Marokkaanse jongeren kunnen zich verbazen over de vrije manier waarop hun ouders in de jaren zestig en zeventig gekleed gingen. Zelf houden zij zich zeer bewust met hun kleding bezig en hechten in sommige gevallen aan religieuze voorschriften. De vraag is: verschilt de manier waarop zij zich kleden wezenlijk van die van hun ouders? Cultuursocioloog Aniek Smit deed onderzoek naar mode onder marokkanen en hoe die is veranderd door de jaren heen. Haar bevindingen zijn terug te lezen in het boek 'Mijn vader had een Afro'.
- Hoe populair zijn de Franse chansons nog? Zomers hoor je ze vaker, zeker als de Tour de France wordt gereden.
- Vanaf augustus moeten alle leerlingen in het voortgezet onderwijs van het kabinet voortaan verplicht een maatschappelijke stage lopen tijdens hun schoolloopbaan. Tijdens deze stage, die minimaal 30 uur moet zijn, helpen ze in een buurthuis of gaan ze langs bij bejaarden. Een hele goede zaak, vinden ook scholen zelf. Maar de eersteklassers mogen hier niet aan meedoen. Riemke Leusink, rector op een middelbare school in Zeist, stoort zich aan de overbezorgdheid van de wetgever. Ze schreef een betoog en gaat er over in debat met Tweede Kamerlid Jack Biskop, woordvoerder Onderwijs van het CDA.
Mijn vader had een Afro
Aniek Smit wint Cordaid-Multatuli Onderzoeksprijs 2010
"Mijn vader had een Afro". Het kleedgedrag van Marokkaanse migranten in Nederland en het verband met hun integratie, 1965-2010.
‘Ik heb wel eens oude foto’s van mijn ouders gezien. Mijn moeder droeg toen rokjes! En mijn vader had een Afro! Ik zei tegen hem, hoe durfde je? Maar dat was toen echt mode.’ Marokkaanse jongeren verbazen zich over het vrije kleedgedrag van hun ouders in de jaren zestig en zeventig. Zelf houden zij zich zeer bewust met hun kleding bezig en hechten daarbij aan de voorschriften die hun godsdienst stelt. Verschillen hun kledingkeuzes daarmee wezenlijk van die van hun ouders?
Aan de hand van foto’s, en interviews met leden van de verschillende generaties, schetst deze studie een beeld van de ontwikkeling van het kleedgedrag van Marokkaanse migranten in Nederland in de periode 1965-2010. Daarbij wordt een verband gelegd met studies over de integratie van deze groep, de manier waarop zij zich identificeren en hun maatschappelijke positie.
In tegenstelling tot eerdere studies wordt duidelijk dat er niet perse sprake is van een traditionalisering of Islamisering van het kleedgedrag van Marokkanen in Nederland. Door de aandacht te vestigen op de context waarin men bepaalde kleding draagt, wordt duidelijk dat er sterke variaties bestaan in het kleedgedrag. Aspecten als gender, leeftijd, herkomstgebied en het modeaanbod spelen daarbij een bepalende rol.
Doordat deze studie het veelbesproken kleedgedrag van moslimmigranten in Nederland in een historisch kader plaatst, worden ook de overeenkomsten met andere migrantengroepen in het verleden zichtbaar. Ook Joodse migranten in negentiende-eeuws Amerika worstelden met de kledingvoorschriften uit hun geloof, en ook Pakistani in Groot-Brittannië zetten volop etnische kledingzaken op om aan de vraag naar traditionele kleding te voldoen.
Het kleedgedrag van Marokkanen lijkt daarmee geenszins problematisch te noemen. Afhankelijk van de context van tijd en plaats kunnen de overwegingen sterk verschillen, en gaat het zelfs bij de keuze voor een hoofddoek lang niet altijd om een religieus statement. Zoals een Marokkaanse man uit de eerste generatie, gevraagd naar zijn wilde look in de jaren zestig, stelde: ‘Als je jong bent, denk je niet verder.’
Aniek Smit is als promovendus verbonden aan het Instituut voor Geschiedenis van de Universiteit Leiden. Zij voerde dit onderzoek uit als onderdeel van haar onderzoeksmaster Sociale Geschiedenis.
De prijs wordt toegekend aan masterthesis die een duidelijke bijdrage levert aan de vermeerdering van de kennis over Nederland als multiculturele samenleving. De beschreven onderzoeksresultaten dienen relevant te zijn voor het beleid van Nederlandse overheden, bedrijven of instellingen terzake.
De prijs bestaat uit een geldbedrag t.b.v. vervolgonderzoek van de laureaat en publicatie van de thesis.
donderdag 20 oktober 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)
